وقایع اخیر در حوزه امنیت ابری، بهویژه نفوذهای گستردهای که از طریق سوءاستفاده از توکنهای دسترسی معتبر رخ داد، نشاندهنده تغییر ماهیت میدان نبرد از زیرساخت شبکه به سمت لایههای هویتی است. در این حملات، مهاجمان دیگر نیازی به اکسپلویتهای پیچیده ندارند؛ آنها به سادگی با سرقت یا جعل Sessionها، از «دروازههای باز» عبور میکنند. این رویداد بار دیگر ثابت کرد که مدلهای سنتی پیرامونی، در برابر حملات متمرکز بر هویت، عملاً کارایی خود را از دست دادهاند.
گزارش اخیر شرکت IBM X-Force نشان میدهد که دادههای هویتی (Credentials) در بیش از ۲۰ درصد از حوادث امنیتی سال ۲۰۲۵ نقشی کلیدی داشتهاند و سازمانها همچنان در مدیریت دسترسیهای ممتاز (PAM) ضعف جدی دارند. گارتنر نیز در تحلیل اخیر خود تأکید میکند که تا پایان سال ۲۰۲۶، بیش از ۷۰ درصد سازمانهایی که معماری اعتماد صفر (Zero Trust) را بدون رویکرد متحد مدیریت هویت و دسترسی (IAM) پیادهسازی کردهاند، در برابر حملات زنجیره تأمین آسیبپذیر باقی خواهند ماند. مشکل اصلی اینجاست که در بسیاری از سازمانها، تفکیک وظایف بر اساس اصل حداقل امتیاز (Least Privilege) تنها روی کاغذ است و در عمل، کاربران بیش از حد نیاز به داراییهای حساس دسترسی دارند.
درس بزرگِ نفوذهای اخیر، ضرورت گذار به «احراز هویت پیوسته» و نه فقط «احراز هویت ابتدایی» است. سازمانها باید بدانند که اعتماد، یک وضعیت ثابت نیست که با نام کاربری و رمز عبور احراز شود، بلکه باید در هر گام از تعامل کاربر با منابع داده، مجدداً ارزیابی گردد. این یعنی استفاده از تحلیلهای رفتاری (UEBA) برای تشخیص انحراف از الگوهای دسترسی عادی، بدون اینکه کاربریِ سیستم مختل شود.
پیادهسازی موفق Zero Trust بیش از آنکه یک پروژه برچسبزنی ابزارهای امنیتی باشد، نیازمند بازطراحی فرآیندهای مدیریت دسترسی است. هویت، اکنون تبدیل به تنها پیرامونِ محافظتنشده سازمانها شده است و غفلت از آن، به معنای باز گذاشتن دربهای اصلی دیتاسنترهاست. برای گذار از مدلهای سنتی به معماریهای هویتمحور و تابآور، متخصصان اطلس فناوران رازبان آمادهاند تا با تحلیل شکافهای امنیتی، استراتژیهای محافظت از زیرساختهای شما را به سطح استانداردهای جهانی ارتقا دهند.
